Wijn informatie

temperatuur - glazen - kurk en dop - decanteren - sulfiet - proeven - bewaren

Serveertemperatuur wijn

De juiste serveertemperatuur van wijn is, naast een goed wijnglas, belangrijk om van je wijn te genieten. Bij een te koude wijn mis je lekkere aroma's, een te warme wijn is soms vlak, scherp en zwaar. Hier de belangrijkste tips:

temperatuur witte wijn

Witte wijn wordt koel gedronken, maar niet koud. De koelkast is eigenlijk te koud, deze is gemiddeld 4° tot 6° Celsius. De meest witte wijnen zijn best tegen de 10° Celsius. Een wijn direct uit de koelkast is dus eigenlijk te koud – behalve op een héél warme dag als de wijn snel opwarmt in je glas.
Het is dus het best op je witte wijn een half uurtje voordat je hem inschenkt al uit je koelkast te halen. Als je sneller wilt zijn, dan kan je hand natuurlijk ook de wijn in het glas iets opwarmen.

ijs emmers en wijnkoelers

Wijnemmers met water en ijsblokjes maken wijn vaak te koud. Ze zijn prima voor heel warme dagen of in de volle zon in de tuin of op het terras, maar verder te koud.
Wijnkoelers, vaak met een dubbele wand, zijn een stuk beter. Ze houden een fles behoorlijk goed op temperatuur.

temperatuur rode wijn

Rode wijn wordt vaak wat te warm gedronken. Voor veel rode wijnen is 16° Celsius een prima temperatuur. Dit terwijl rode wijnen vaak op kamertemperatuur worden bewaard, en dat is toch al gauw zo'n 20° te warm dus. De oplossing voor je rode wijn is dus het omgekeerde: zet hem een klein half uurtje voordat je de wijn inschenkt in de deur van je koelkast.
Op warme dagen, en soms op het terras of in de horeca, wil rode wijn ook nog wel eens te warm worden.

wijnthermometer

Een wijnthermometer is handig om snel te kijken of je wijn op de juiste temperatuur is.

optimale temperatuur per soort wijn

In de praktijk is het natuurlijk moeilijk om de temperatuur van je wijn optimaal te hebben, en het komt ook niet op een graadje meer of minder. Hier een paar eenvoudige basisrichtlijnen:

• droge witte wijn en bijvoorbeeld fino sherry: omstreeks 7-11°, wij zelf houden van niet te koel
• wat zwaardere houtgelagerde witte wijn: omstreeks 10-12°
• zwaardere, exclusieve witte wijn (Bourgogne, Chablis, Condrieu bijvoorbeeld): omstreeks 12-14°
• mousserende wijn: omstreeks 8°
• zoete witte wijn (Sauternes, beerenauslese en zo): omstreeks 8-10°
• droge rosé: omstreeks 10-12°
• jonge frisse rode wijn: omstreeks 14-16°
• zwaardere, rijpere of grote rode wijn en port: omstreeks 16°

Wijnglazen

Het glas is het belangrijkste attribuut om van je wijn te genieten. Een goed glas tenminste. Een goed glas is in ieder geval een glas dat niet tot de rand vol hoeft. Te kleine glazen zijn volgens ons een kleine ramp voor je wijn. Van het soort dat je bijvoorbeeld vaak in eetcafés ziet. Of die leuke glazen wijnbekers...
Allereerst moet je glas schoon en vooral geurloos zijn. Bij glazen dien in een (houten) kast staan ruik je vaak wat kastgeur. Snuffel dus eerst even aan je lege glas. Ruik je iets vaags, spoel het dan even om, of blaas er eens flink in. Bij glazen uit de afwasmachine kan het aan te bevelen zijn het glas met een klein beetje wijn te spoelen; dit heet inwijnen.
Wijn heeft in het glas ruimte nodig om 'te ademen', om lucht te krijgen, waardoor het lekkere aroma zich best ontwikkelt. En in het glas blijft hangen, zodat je je neus er lekker in kunt stoppen en genieten. In het juiste glas komt een goede wijn pas echt tot leven, en elke wijn is aantoonbaar lekkerder in zo'n glas. Dus: geef jezelf dat genot!

Welk wijnglas is goed?

Een goed wijnglas heeft, een enkele uitzondering doorgelaten, een steel - zodat je hand de temperatuur niet beïnvloed en de kelk schoon blijft. Het is doorzichtig, zodat je de wijn kunt zien. Het is vooral min of meer tulpvormig: een goed wijnglas loopt wat toe aan de opening. En het is vrij groot. Als je het tot de rand zou vullen, kan er al gauw een halve fles in. Dus: vul zo'n glas maar voor 1/3, dat is vaak het breedste punt van je glas. De rest is lucht voor het lekkere aroma van je wijn.

Champagne glazen

Champagne en andere mousserende wijn wordt in flûtes geschonken, liefst van kristal. Kristallen glas geeft namelijk dankzij z'n oppervlak de mooiste belletjes. En de vorm houdt het aroma het best vast. Een champagne coupe doet dit allemaal niet...

Speciale glazen en merken

Enkele merken van goede wijnglazen zijn Spiegelau (een merk van Riedel), Riedel, Zwiesel en Leerdam. Bij Delafranconi kun je goede glazen van Spiegelau krijgen. Deze glazen gebruiken we ook voor onze proeverijen, net als vele goede restaurants dat doen. Riedel, uit Oostenrijk heeft zelfs speciale glazen voor verschillende soorten wijn. Een chardonnay glas bijvoorbeeld, of een speciaal glas voor cabernets. Ze werken goed en zijn vrij prijzig.

Dus als je van wijn houdt, investeer dan in eerst in goede glazen, en dan pas in wijn...

Kurksmaak

Wijn kan helaas 'kurk' krijgen, een penetrant muffe geur die alle lekkers in je wijn onderdrukt. Deze kurksmaak ontstaat door een foutje in het reinigingsproces tijdens het maken van kurken. De stof TCA ( 2,4,6-trichlooranisol) ontstaat dan. Onschadelijk voor de mens, maar het bederft alle plezier van je wijn. Dit probleem wordt gelukkig in de kurkindustrie steeds meer teruggedrongen, waardoor overall nu minder dan 2% van de wijnen met een kurksluiting kurk krijgt.

Wat te doen met 'kurk'?

Heeft je wijn helaas kurk, dan is er maar een oplossing: weggooien. Kurk gaat niet meer weg, sterker nog, hoe meer zuurstof er bij komt, hoe erger het wordt. En belangrijk is om je glazen ook goed te wassen als je er nieuwe wijn in schenkt, want anders blijft de vieze kurksmaak in je glas hangen!

Truc

Een trucje werkt echter: doe de wijn in een karaf en laat hem een half uurtje staan met een behoorlijk flinke prop huishoudfolie er in. Deze absorbeert de kurksmaak. Een huishoudelijke vinding die recent in de VS, waar anders, is ontdekt. We hebben het in goed gezelschap getest en het werkt prima, de kurkgeur was nagenoeg weg. Wel hadden we het gevoel dat het aroma ook een paar procentjes achteruit was gegaan. Of de folie nog gezondheidseffecten heeft weten we niet, dus test op eigen risico. Al met al wellicht een aardige truc om een heel bijzondere fles nog eens van kurk te redden, maar onder gewone omstandigheden nemen wij nog altijd gewoon een nieuwe fles (en schone glazen).

Oplossingen

De ideale oplossing tegen die vervelende kurksmaak in wijn is nog niet gevonden. De, meestal Portugese, kurkproducenten leveren allereerst steeds beter materiaal af. Het gebruik van duurdere kruk (van de mooiste bast van de kurkboom, met bijna geen gaatjes waar iets in zou kunnen gaan zitten) werkt ook bevorderlijk.

Schroefdop
En schroefdoppen en hun varianten (glazen stop) leveren natuurlijk nooit 'kurk'op. Deze sluitingen lijken de toekomst te hebben. En zelfs voor bewaarwijnen, die goed hun frisheid behouden en wat langzamer ontwikkelen.

Plastic kurk
Plastic kurken gaan het niet worden. Voor wijnen die niet worden bewaard werken ze aroma, maar op lange termijn (vanaf een jaar of drie) laten ze toch vaak te veel zuurstof door, waardoor de wijn kan oxideren, en dat is niet lekker.

Bewaarwijn
Die ontwikkeling van bewaarwijnen wordt door liefhebbers wel gewaardeerd. De ultieme oplossing lijkt uit twee hoeken te gaan komen. Allereerst kurken van tot poeder gemalen topkurk, met geurloze lijm weer in kurkvorm gebracht. Hier zit geen gaatje meer in zodat deze geen TCA meer zou kunnen meenemen. Ten tweede een schroefdop met een soort capsule die over de jaren heen steeds een minieme hoeveelheid zuurstof aan de wijn vrijgeeft.

Nadeel en oplossing schroefdop
Overigens, een nadeel van schroefdoppen kan zijn dat ze een zogeheten 'reductiegeur' geven. Een geur die ontstaat door gebrek aan zuurstof in de fles, die immers helemaal potdicht zit. Dit ruikt wat 'rot'. Het is echter snel opgelost: na een paar minuten blootstelling aan zuurstof is deze geur helemaal weg, hij gaat niet in de wijn zitten.

Wijn bewaren

Wijn is gemaakt om te drinken. En bij bijna alle wijn betekent dat dat hij op dronk op de markt komt. Deze wijn, de meeste dus, heeft eigenlijk helemaal geen baat bij bewaren, het kan zelfs tegen de wijn werken, vooral bij frisse witte wijn. Natuurlijk zijn er ook wijnen die zich door ze goed te bewaren verder ontwikkelen. En dan kan dat echt een onverwacht feest opleveren waar je nog lang aan terugdenkt...

Goed bewaren

Alle wijn verdient het goed bewaard te worden, ook eenvoudige wijn om snel te openen. Dat is in ieder geval niet te warm (onder de 18°, liefst onder de 15°), liggend (bij flessen met kurk) en donker. Dus zeker niet bij een haard of verwarming of in de zon.
Over bewaarwijnen bewaren later meer.

Welke wijn hoe lang bewaren?

'Gewone' witte wijn
De meeste (wat eenvoudigere) witte wijn drink je eindelijk het best binnen een jaar, hooguit twee jaar. Heerlijke goede witte wijnen zoals onze Verdejo Tardevienes, Gascogne Domaine d'Uby of Tyrell Chardonnay bijvoorbeeld. Hun aroma's zijn dan nog krachtig aanwezig.

Mousserende wijn
Champagnes en andere mousserende wijn wordt ook gemaakt om snel gedronken te worden. Ook die wijn verliest zijn lekkere levendige frisse fruitige aroma's door hem te lang te bewaren. Uitzondering hierop zijn vintage (jaartal) champagnes, die absoluut met de jaren een heerlijk bouquet ontwikkelen.

Rosé
Voor rosé geldt hetzelfde als voor eenvoudigere witte wijnen, of misschien nog sterker: drinken binnen een jaar. De uitzondering hier zijn krachtigere rosé wijnen uit bijvoorbeeld de Provence of Tavel, die ander worden gemaakt en daardoor wat langer meekunnen.

'Gewone' rode wijn
Rode wijn kan gemiddeld genomen iets langer mee dan witte. Dat ligt in de manier van wijnbereiding (onder andere: traditioneel krijgt rode wijn een tweede gisting, de malolactische gisting). Primeurwijn (Beaujolais primair, Novello uit Italië) dient zelfs binnen drie maanden te worden gedronken. En de maatstaf van een tot twee jaar is voor alle rood prima, iets langer kan vaak wel. Als de wijn hout heeft gehad, en dan bedoelen we dat de wijn echt op vaten (barriques) heeft gelegen, zoals bij reserve wijnen vaak het geval is, dan gaat de wijn wel meestal nog wat langer mee, zeg vijf jaar. Maar: het hoeft niet. De meest 'gewone' rode wijn is meteen op drink en is niet gemaakt om ouder te worden. Deze zal dus zelden toenemen in kwaliteit. Waarom nog laten liggen dan?

Grote witte wijn
Er zijn witte wijnen die uitstekend ouder kunnen worden, zelfs tientallen jaren. Deze ontwikkelen dan allerlei unieke aroma's, die dan bouquet worden genoemd. Een goede opslag is wel van groot belang.
Voorbeelden van dit soort witte wijnen zijn: de grote Bourgognes, topkwaliteit riesling, Loire chenin blanc, goede furmint, Jurançon petit manseng, wijnen met edelrot oftewel botrytis (Sauternes, Tokaj Aszu).

Grote rode wijn
Onder de rode wijnen vind je meer wijnen met bewaarpotentieel. Ook deze ontwikkelen, onder goede bewaaromstandigheden, een heerlijk bouquet. Voorbeelden hiervan zijn: de grote Bourgognes, grote Bordeaux, topwijnen uit California en andere landen uit de nieuwe wereld, Madiran, Amarone, de grote Tempranillo wijnen uit Spanje, goede klassieke Rhône wijnen zoals Hermitage, Cornas, Châteauneuf du Pape met een redelijk deel syrah, topwijn uit Duoro (Portugal), Chianti Classico, Vino Nobile di Montepulciano, Brunello, Baralo, Barbaresco, Anglianico di Taurasi.

Fles formaat
Ook het formaat van de fles speelt een rol, waarschijnlijk door de hoeveelheid zuurstof die een fles meekrijgt. Hoe groter, hoe beter in feite.

Hoe bewaar je bewaarwijn?

Wijn bewaar je best koel (10 tot 13° Celsius), niet te droog (luchtvochtigheid van 75% is ideaal), liggend, donker en trillingsvrij.
Echte oude kelders voldoen in het algemeen aan deze eisen, en zijn ook meestal en erg leuke plek om je wijn te bewaren. Ook zijn er goede wijnbewaarkasten te krijgen, met een zelfde effect. Bewaarkasten zijn niet gelijk aan klimaatkasten, die bedoeld zijn om wijn op de juiste temperatuur te hebben, maar niet specifiek op het bewaren van wijn zijn gericht.

Verplaatsen
Als je mooie wijnen lang bewaard, dan is verplaatsen is waarmee je voorzichtig moet zijn. Dagenlang rondzwerven, in de zon zetten, zijn zaken tijdens een verhuizing die al dat geduld teniet kunnen doen.

Proeven
Als je wijn bewaart, koop dan voldoende. Dan kun je na enige tijd om de paar jaar of elk jaar een fles proeven om te kijken of deze zijn top nadert (ook leuk, lekker en leerzaam), en er bijvoorbeeld een extra lang laten liggen. Bovendien heb je dan op het moment dat deze wijn op z'n best is een paar flessen om van te genieten. Volgens ons is een echt minimum drie flessen, dan heb je er een om tijdens het proces te proeven. Zes is beter en twaalf lijkt ideaal.

Hoe drink je een oude wijn?

Echte oude wijnen zijn fragiel. Ze hebben de mooiste geuren die stoere kerels nog tot tranen kunnen ontroeren, maar ze zijn teer. Het lang open zetten of decanteren (in een karaf schenken) van oude wijnen is daarmee lang niet altijd een goed plan. Het ontkurken van wijn en dan lang laten staan kan nog het minste kwaad, want door die kleine flessenhals komt zo weinig lucht, dat er ook weinig gebeurt.
Als je echter decanteert (rustig!), een gewoonte die vooral is ontstaan of de droesem in de fles te houden, schenk dan daarna de wijn meteen in de glazen. Of laat de wijn voor het schenken een dag rechtop staan en s chenk hem daarna meteen voorzichtig in de glazen, in een keer (zo iets moois is sowieso leuk om met een paar vrienden samen te drinken). Hierdoor krijgt de wijn zo weinig mogelijk zuurstof, en dat wil je bij echt oude wijn, in tegenstelling tot wat helaas velen beweren.
Een mooie oude wijn heeft jaren allerlei aroma's vastgehouden en een bouquet ontwikkeld. En je wilt niet dat dat zomaar in de lucht verdwijnt. Daarom dus zo weinig mogelijk zuurstof, in je glas zit ruim genoeg lucht om de wijn los te laten komen.
Wijnen van hoge leeftijd slaan soms overigens snel om. Een half uurtje plezier in je glas, en dan hebben ze et gehad met alle zuurstof. Maar een mooi half uurtje was het zeker!
Het luchten van oude wijnen komt overigens voort uit het soms minder goede wijnmaken van vroegere tijden, waarbij wijnen zoveel harde tannines hadden dat ze echt lucht nodig hadden om wat zachter te worden. De laatste decennia is dat geen probleem meer.
Voorzichtig dus met je mooie oude wijn, liefst openen en dan meteen alle in je glazen en genieten...

Wat maakt een bewaarwijn?

Een bewaarwijn wordt 'gemaakt' door een samenspel van factoren, zoals de druivensoort, en de wijze van wijnmaken, die invloed hebben op onder meer zuur, zoet en tannine.
Allereerst is het echter goed te kijken naar de oorspong van dat bewaren van wijnen. De reden is namelijk deels gelegen in het feit dat vroeger veel mooie wijn, zoals Bordeaux, nagenoeg niet te drinken was zonder jaren van rijping. Dit lag aan de manier van wijnmaken waarbij wijn zo tanninerijk was, dat deze jaren nodig had om zachter te worden. De bewaarwijnen van tegenwoordig zijn allemaal, als je wat tannine niet erg vindt, ook bijna direct al wel prima te drinken. Allen met de tijd worden ze gewoonweg nog mooier.

Druivensoort
Sommige druiven hebben behoorlijk veel tannine of veel zuur. Beide zaken die de wijn conserveren, waardoor deze kan rijpen een mooi bouquet kan ontwikkelen. Voorbeelden van deze druiven zijn cabernet sauvignon en nebbiolo, maar ook syrah (shiraz) en sangiovese. De tannines overigens, worden zachter met de jaren, doordat tannine moleculen zich gaan binden, en groter worden, hetgeen een zachter gevoel geeft (in tegenstelling tot het wat harde schurende drogende gevoel in je mond van jonge tannines). Deze tannines binden ook met de kleurstoffen in wijn, waardoor deze wat van kleur verandert. Deze moleculen kunnen zo groot worden, dat ze naar de bodem van de fles zakken, en het bezinksel vormen. Dit alles geldt echter alleen voor 'goede' tannine, die uit de schil van rijpe druiven komt. Heeft de wijnmaker onrijpe druiven gebruik, onrijpe pitjes teveel beschadigd, takjes mee laten gisten, dan geven die ook tannines af. Deze zullen echter nooit lekker worden. Bij Delafranconi vermijden we dat soort wijnen natuurlijk. Bij witte wijnen is het zuur van het grootste belang. Dit maakt bijvoorbeeld dat riesling zo lang meekan. Zoet kan bij wit ook een factor zijn, vooral wanneer dit komt door edele rotting (botrytis), zoals bij Sauternes, Barsac en (trocken)beerenauslese (en niet bij eiswein overigens).

Wijnmaken
Zoals al blijkt als je zoals hierboven naar tannine kijkt, is de wijnmaker belangrijk in het maken van bewaarwijn. Behalve de gekozen druivensoort en vooral het gebruik van echt rijpe druiven (dat hoort natuurlijk altijd), heeft de gisting van de wijn nogal wat invloed. Een twee gisting (malolactische gisting), gisting waar oxidatie plaatsvindt, en sowieso gisting op hout, helpt bijzonder. En wijn bewaren op eikenhout helpt de wijn ook meer tannine op te nemen, waardoor deze langer kan rijpen, want het hout geeft tannine af aan de wijn.
Houtrijping van wijn levert overigens alleen iets lekkers op als de wijn van zichzelf al stevig genoeg is, zodat het hout de wijn niet kan overheersen. Of zoals Hubrecht Duijker het eens goed zei: "hout bij wijn moet zijn, zoals de lijst van een mooi schilderij: het ondersteund maar overheerst niet".

Kleur van wijn

Sommige proevers doen ingewikkeld over de kleur van wijn. Op zich zegt die eigenlijk vrij weinig. Kleur zegt wel iets over de ouderdom van wijn. Als je je glas schuin houdt, tegen een witte achtergrond, en kijkt naar het randje waar de wijn het glas raakt, dan zie je die kleur het best. Jonge wijn is daar vaak wat paarsig, terwijl oudere wijn meer naar bruin en oranje tinten neigt. Echte oudere wijn wordt ook wat lichter in het algemeen, doordat de kleurstoffen en de tannines binden tot grotere moleculen, en zo hun kleurend effect in de wijn afneemt.

Wijn proeven

Het proeven van wijn is een ontzettend leuke bezigheid, een ontdekkingstocht van smaak en plezier. Zeker samen met vrienden proeven levert vaak heerlijke avonden op. En je leert steeds je smaak beter kennen waardoor je steeds meer van wijn kunt genieten.
We geven je graag een paar tips over het proeven van wijn, geïnspireerd door een goed artikel in de Jaargids wijn van Proefschrift.

Kleur

• Laat licht door het glas vallen, of kijk van boven, tegen een lichte achtergrond en zie of de wijn helder is. Vooral oude wijn kan wat depot hebben en sommige ongefilterde wijn kan lichtjes troebel zijn. Voor de smaak geen probleem.
• Houd je glas (met rode wijn) schuin tegen een lichte achtergrond en kijk naar de rand waar de wijn het glas raakt. Jonge wijn is vaak wat paarsig, oude wijn neigt naar een bruin of oranje getint randje en is soms wat lichter. Maak je over de kleur nooit te druk, het zegt minder dan sommigen ons willen doen geloven.

Geur

• Ruik eerst even kort, niet te krachtig (adem eerst in, ruik dan pas), aan het glas. Je let eigenlijk alleen op de zuiverheid van de geur en merkt de intensiteit van de geur. Overigens is dit ook de beste manier om te ruiken of een wijn tijdens het maken 'hout heeft gehad'.
• Ruik dan nog een paar keer, echt met je neus in het glas, wat langer, zonder te walsen, een beetje snuffelend aan de wijn. Je merkt het geurtype op. Je ruikt bijvoorbeeld fruit, bloemen, kruidigheid, hout, gebrandheid, boterigheid, dierlijke en aardse geuren.
• Nu ga je de wijn walsen in het glas, laten ronddraaien dus. Om dit eventueel makkelijk te maken, laat je het glas op tafel staan, terwijl je de ronddraaiende beweging maakt. De geuren van de wijn komen nu extra goed los in je glas. Steek je neus weer diep in het glas. Je kunt nu individuele geuren herkennen. Dit kan best moeilijk zijn, en wordt ook wel vaak overdreven naar ons gevoel. Maar het kan, zonder overdrijven, leuk zijn en je helpen wijnen te herkennen en meer te genieten doordat je na verloop van tijd met oefening steeds meer nuances gaat ruiken. Heel typische geuren zijn bijvoorbeeld cassis in cabernet sauvignon, tropisch fruit bij chardonnay, kruisbes of gras bij sauvignon blanc, lychee bij gewürtztraminer, kersen bij sangiovese, petrol bij oudere riesling en bloemen bij jongere riesling.

Smaak

Smaak proeven heeft een paar onderdelen. In wat je proef en in de tijd.

• Let eerst op de elementaire smaken. In wijn zijn dat vooral zuur en zoet, soms wat bitter (zout en umami zijn zelden vast te stellen). Zoet van suikers proef je het eerst en neemt dan af, het zoet van alcohol (alcohol is zoet, daarom kan een volledig droge wijn zonder enige noemenswaardige suikers toch iets van zoet hebben) houdt wat langer aan. Daarna, na een of twee seconden, proef je de zuren in de wijn (als het goed is zijn dit lekkere frisse zuren die de wijn structuur geven). En dan zullen, als ze er zijn (rode wijn), de tannines volgen. Dit is het wat drogende gevoel in je mond, dat een wijn onder meer body geeft. Tannines worden zachter met jaren rijping en zijn dan merkbaar in de structuur, maar steeds minder drogend.
• Let op de balans, vooral tussen zuur en zoet. Een wijn met veel zuur bijvoorbeeld kan best veel zoet (alcohol en/of suikers) hebben zonder echt zoet te smaken. Er is dan een mooi evenwicht. Een wijn die soepel wordt genoemd is in feite een wijn die zeker niet zoet is, maar waar de zoete smaken net ietsje meer aanwezig zijn.
• Daarnaast proef je ook de aroma's (het fruit, bloemen, hout) weer. Eigenlijk doet niet je mond maar je neus dat, omdat de geurstoffen via je mond ook weer in de neus komen. De Fransen noemen dit prachtig het arome de bouche. Let hierbij op, want een heel fruitige wijn geeft bijvoorbeeld soms zoete associaties, terwijl de wijn eigenlijk weinig zoete smaakstoffen heeft. Als je zou willen om echt alleen de elementaire smaken te proeven, dan kun je eens proberen je neus dicht te knijpen...

Nasmaak

De nasmaak is wat je proeft nadat je de wijn hebt doorgeslikt of uitgespuugd. Hoe langer deze aanhoudt, hoe meer kenners de wijn waarderen. Maar voor eens lekker fris fruitige zomerwijn, is zoiets natuurlijk van minder belang dan voor de mooie oude wijn die je bij de open haard opentrekt bij een goed gesprek...

Kurk en schroefdoppen

Waarmee moet die fles nu worden afgesloten, kurk of schroefdop?

Kurken zijn in ieder geval het leukst vinden wij. Met een mooie kurkentrekker, even een klein moment van spanning, een klein plopje... Maar kurk kan incidenteel de vervelende kurksmaak aan je wijn geven, en dat willen we niet.
Dan de schroefdop (en varianten, zoals de glazen stop). Wel lekker makkelijk, zeker in het park of op de boot. Maar wel wat minder leuk. Met de schroefdop heeft je wijn in ieder geval nooit 'kurk'. Wel kan een wijn een zogenaamde reductiegeur hebben direct na het openen, een beetje rotte lucht. Gelukkig zit deze nooit in de wijn, en is ie als er lucht bij komt in een paar minuten helemaal weg. Wijn kan ook met schroefdop prima ouder worden.
En dan hebben we de plastic kurk. Helemaal prima voor wijn die snel open gaat, maar zeker niet voor bewaarwijn. Plastic kurken gaan het niet worden.

Bewaarwijn

Sommige wijnen (de meeste niet) kunnen met de loop der tijd en in goede bewaaromstandigheden zich goed ontwikkelen en dan overheerlijke unieke aroma's, bouquet genoemd, ontwikkelen. De ultieme oplossing lijkt uit twee hoeken te gaan komen. Allereerst kurken van tot poeder gemalen topkurk, met geurloze lijm weer in kurkvorm gebracht. Hier zit geen enkel gaatje meer in zodat deze geen TCA meer zou kunnen meenemen. Ten tweede een schroefdop met een soort capsule die over de jaren heen steeds een minieme hoeveelheid zuurstof aan de wijn vrijgeeft.

Sulfiet

Sulfiet is een stof die in nagenoeg elke wijn wordt toegevoegd door de wijnmaker. Zonder sulfiet zijn wijnen bijna niet houdbaar. Die gebeurt al eeuwen en heeft men tegenwoordig goed onder controle, waardoor de hoeveelheden sulfiet in wijn zeer beperkt zijn. Sulfiet zoals in wijn gebruikt is geheel onschadelijk, maak je er geen zorgen over

Decanteren, karaffen, beluchten

Het decanteren is een gewoonte die ontstaan is om oude wijn te scheiden van de droesem die in de fles in de loop der j aren was ontstaan. Want oude wijn is heerlijk, maar droesem (die geen kwaad kan) niet.

Wij hebben nu andere tips voor je!
Ons advies gaat over het karafferen van jonge wijnen en het niet decanteren van oude. Bij beide schenk je de wijn uit de fles in een karaf. Bij decanteren gaat het echter om het scheiden van de droesem, bij karafferen om het beluchten van de wijn.
Echt oude wijnen zijn fragiel en je wilt juist hun in vele jaren in de kelder opgebouwde aroma's proeven en niet verliezen door ze te veel lucht te geven (dus ook niet de fles van te voren open zetten). Gewoon een dag van te voren rechtop zetten die oude fles, en dan in een keer heel rustig in de glazen schenken – zo iets moois drink je immers toch met je vrienden...
Jonge wijnen echter zijn soms nog wat 'gesloten'. Dat wil zeggen dat ze hun aroma nog niet echt prijsgeven. Wat zuurstof erbij kan de wijn veel meer aroma geven. Gratis winst dus!
De fles open zetten, een oude gewoonte, werkt niet echt. De hals van de fles is simpelweg te klein om genoeg zuurstof toe te laten. Een goede tip is dus om je wijn in een wijnkaraf te schenken.
Eigenlijk kan dit met elke wijn. Voor hele jonge eenvoudige lekker fruitige witte wijnen of rosé is het niet echt nodig, maar het kan geen kwaad.
De meeste witte en rode wijn wordt wat mooier door een half uurtje of wat langer in een karaf (en witte wijn direct uit de koelkast komt wat meer op temperatuur; let op dat op een warme dag de rode niet te warm wordt).
Grote witte wijnen winnen echt in een karaf, dus doe jezelf dat plezier.
En bijna alle rode wijnen winnen ook veel, zeker als ze veel tannine hebben. Bijvoorbeeld als je grote rode wijnen relatief jong drinkt. Je mag dan zelfs best ruw inschenken in de karaf, om de wijn goed te beluchten.

En zo'n wijnkaraf staat natuurlijk ook prachtig...

Geen karaf bij de hand? Een truc doet de trick: schenk een beetje wijn uit de fles, doe de kurk er weer stevig op en houdt he-man vast en schud een keer met de fles. Zo komt er ook flink zuurstof in – wacht een ruimkwartier. Minder elegant, maar het werkt.